Feestje!

donderdag
21 mei
2015
Bikkel op het feestje (www.kees-koos.nl)

In mei 2013 zijn Zus en Minoes bij ons gekomen en dat is dus alweer twee jaar geleden. Tijd voor een feestje! Niet te wild, want te veel geluid en drukte kunnen deze dames niet aan. Sowieso is geluid en de aanwezigheid van vreemden al snel te veel van het goede.

Deze twee poezekinders hebben namelijk een flinke gebruiksaanwijzing. Op zich niet zo wonderlijk, gezien hun verleden. Ze hebben helaas geen goede start gehad. Gelukkig gaat het nu al stukken beter met ze en nog steeds zien we vooruitgang. De toekomst ziet er veelbelovend uit!

Hier een overzicht van de afgelopen twee jaar. (Ik schreef hier al eerder over ze, dus sommige informatie kan wat dubbel zijn.)

De start was dus niet zo goed. Ze zijn namelijk aan hun lot overgelaten en een lange tijd alleen in een huis geweest. Uiteindelijk zijn ze in het dierenasiel terechtgekomen. Bang, uitgehongerd en vies zaten ze in het hoekje van hun hok weggekropen. Op zaterdag werk ik als vrijwilliger in het dierenasiel en leerde ik ze kennen. In eerste instantie mocht niemand bij ze in de buurt komen, maar stapje voor stapje begonnen ze me te vertrouwen. En tja, toen was ik verkocht en zijn ze mee naar huis gegaan.

Minoes in het dierenasiel (www.kees-koos.nl) Zus in het dierenasiel (www.kees-koos.nl)
Eenmaal thuis kwamen ze al vrij snel uit hun schulp gekropen. Ze begonnen de bovenverdieping wat te verkennen en ze lieten zich aanhalen en aaien. Maar een onverwachte beweging of vreemd geluid liet ze een paar meter in de lucht springen en zo zochten ze veilige plekken op. De boekenkast was favoriet. Minoes helemaal op de onderste plank en Zus op de hoogste en het liefst achter een stapel boeken.

Minoes in de boekenkast (www.kees-koos.nl)
Zus in de boekenkast (www.kees-koos.nl)
Minoes is de dapperste van de twee. Of misschien kan ik beter zeggen dat ze het meest nieuwsgierig is. Waar Zus zich waagt op een plek een paar centimeter vanaf de boekenkast, gaat Minoes als eerste echt op onderzoek uit. Ze begint met het onderzoeken van de trap. Wat is dat voor een vreemd gat?

Minoes (www.kees-koos.nl)
Eenmaal beneden gaat de ontdekkingstocht verder en vind ze de badkamer. En het toilet. Heel fijn.

Minoes in de badkamer (www.kees-koos.nl) Minoes (www.kees-koos.nl) Zus (www.kees-koos.nl)
Minoes komt ondertussen ook buiten in de tuin en daar gaat een hele wereld voor haar open. Van gekkigheid weet ze soms niet wat ze moet doen en rent dan maar alle kanten op. Ze vangt blaadjes en brengt die als een trofee mee naar binnen. Zus heeft na twee jaar blijkbaar nog steeds genoeg te ontdekken op onze bovenverdieping. Een enkele keer waagt ze zich de trap af en loopt dan snel een rondje door de woonkamer, om dan daarna weer veilig boven onder het bed te gaan liggen. Gelukkig voelt ze zich al wel meer op d’r gemak en relaxed ze graag op ons bed (en dan het liefst met gestrekte voorpootjes).

Zus (www.kees-koos.nl)
Minoes heeft afgelopen winter kennis gemaakt met sneeuw. Ze vond het wel wat apart, maar ging uiteindelijk naar buiten.


En wie weet kun je eten.

Minoes in de sneeuw (www.kees-koos.nl)
Het zijn twee lieve poezekinders. Dol op knuffelen en kroelen, maar alleen wanneer zij er zin in hebben. Anders kom je er achter dat de nagels en tanden nog goed werken. Het verleden lijken ze vergeten, maar het is helaas iedere dag nog zichtbaar. Beide zijn niet goed ontwikkeld. Zus heeft x-pootjes waarmee ze wat kan dribbelen. Uit een bakje eten en kauwen gaat haar niet goed af. Minoes kan redelijk hard en snel rennen, maar mist kracht in haar achterpoten en kan daardoor weer niet makkelijk ergens op springen. Dus zetten we wat hulpmiddelen in. Via een krukje en een trappetje komt Minoes op de vensterbank en Zus eet van een plat schaaltje en als dat niet lukt kan ze de brokjes met haar pootje er vanaf schuiven.

In twee jaar tijd zijn ze zich thuis gaan voelen en dat is fijn om te zien. Sommige dingen moet je tijd en geduld gunnen, maar dan krijg je er dubbel zoveel voor terug. En zo is het ook bij Zus en Minoes.

p.s. Het feestje draait dus om Zus en Minoes, maar die waren er niet zo voor in. Confetti valt in de categorie ‘eng en hard voor wegrennen’. Bikkel daarentegen is dol op confetti en zet zichzelf graag in het middelpunt van de belangstelling. Vandaar dat Bikkel te zien is in de foto bovenaan dit bericht. 

Tags:

Het e-mailadres is puur voor verificatie, deze wordt niet getoond en niet voor andere doeleinden gebruikt.

Deel dit bericht op:

Blog categorieën